På grusvegen

Mannen går på grusen under måneljoset.<br>Er han ein rømling? Ein galning? Ein mordar? Ein syndar på botsferd? Ein som har fått nok?<br>Handa bivrar, og pistolen er lada. Så stoggar stega.<br><br><em>«Gripande om sorg, smugrøyking, ein svart hund og stjerner på nattehimmelen. Og mykje meir. Vi lever i ei tid som skapt for korte tekstar. Når skrivande menneske som Åsbø fyller sine kortfatta linjer til randa med meining, lengt og medmenneskeleg innsikt, er det vel verdt å lytta.»<br>Sofie Braut, Dagen</em><br><br>Dette er Sondre Åsbø (22) si fyrste diktsamling. Han fortel om mangslungne lagnadar grusen har knitra under, om sporvar som kastar opp, vrinskande kvithester, storkna bloddropar, borkdamp, plogar, eldfluger, sigarettrøyking og pistolskot.<br><br>